Batman Universitesi Yasam Bilimleri Dergisi
www.yasambilimleridergisi.com
Cilt 1, Sayı 1  Ocak-Haziran 2012  (ISSN: 2147-4877, E-ISSN: 2459-0614)
Derya Uzun

NO Makale Adı
1356256143 Heykel Sanatının Türk Kültürü İçindeki Yeri ve Yervant Oskan Efendi

İslam dininde gerçekleri tam olarak bilmeyenler, güzel sanatların günah olup
olmadığı konusunu etraftan yada ailelerden aldığı terbiye veya işittikleri doğrultusunda
ele alırlar. Evet gerçek olan şudur ki, İslamiyetten önce Arap dünyası putlara
tapınmaktadır. İslamiyet kabul görünce de, bu putlara tapınmanın cahillik ve yasak
olduğu anlatılmaya çalışılır ve bu doğrultuda putlar yok edilirler. Kesin olarak
Kur’an’da “putlara tapınmayı” yasaklayan ayetler vardır ; “Ya Muhammed, sen onlara
(putperestlere) söyle ki, Allahtan başkasına mı ibadet edersiniz? Sizin ibadet ettiğiniz şeyler
(putlar) size menfaat ve mazarrat vermeye muktedir değillerdir”. Bu bağlamda, resim veya
heykel sanatları insanları putperestliğe götürür inancında olanlar çoğalmıştır. Gerçek
manada “resim yada heykel” yapmak yasak olmamakla birlikte, söylenilen hadislerin
İslam ülkelerinde sanatı etkilediği bir gerçektir. Ancak her şeye rağmen, heykel gibi
üç boyutlu bir sanatın yada kabartmaların erken devirlerde yapıldığına da tanıklık
edilmektedir. Türk heykel sanatı da, ister istemez bu yanlış anlaşımlardan etkilenmiş
ve gerçek anlamda bir heykel eğitimi ancak 19.yüzyıl sonlarında başlayabilmiştir.
Bunun için “Sanayi-i Nefise Mektebi”nin kurulması, heykel bölümünün açılması ve
başına da “Yervant Oskan Efendi”nin geçmesi beklenecektir.